Citeert Trouw advocaat met KNVB-connectie over arrest Gerechtshof?

Citeert Trouw advocaat met KNVB-connectie over arrest Gerechtshof?

Media laten graag specialisten aan het woord om nieuws te duiden of inhoudelijk commentaar te geven. Zo haalt Trouw regelmatig sportrechtadvocaten aan die de uitspraak van het Gerechtshof in het turbospoedappel bekritiseerden. Wat daarbij onvermeld blijft, is dat een van hen mogelijk zelf connecties heeft bij de KNVB.

Op donderdag 30 april 2026 blikken diverse media vooruit naar de dag erna. Dan publiceert de advocaat-generaal van de Hoge Raad zijn advies over de cassatiezaak die de KNVB heeft aangespannen vanwege het vonnis van het Gerechtshof Arnhem-Leeuwarden om het besluit tot intrekking van de proflicentie van Vitesse te vernietigen.¹ Naar eigen zeggen “in het belang van het betaald voetbal”.² Zo ook Matthijs van Dam, onderzoeksjournalist en redacteur sport&samenleving van Trouw.³ In zijn artikel vallen twee dingen op.

‘Vijf buitenlandse eigenaren’

Ten eerste heeft Vitesse volgens de journalist op moment van publicatie vijf buitenlandse grootaandeelhouders. Dat klopt niet, dat zijn er namelijk vier: Flint Reilly, Timo Braasch, Leon Mueller en Bryan Mornaghi. De oorspronkelijke nummer vijf van het kwintet dat de aandelen in januari 2025 overnam,⁴ de Amerikaan Dane Murphy, heeft namelijk in juni 2025 zijn aandelen overgedragen aan vijf regionale ondernemers genaamd de Sterkhouders en zijn zetel in de Raad van Commissarissen opgegeven.⁵ Hij wilde van zijn aandelen af omdat hij aan de slag zou gaan als algemeen directeur bij Charlton Athletic.⁶ Hij moest daarbij zijn banden met Vitesse verbreken, omdat zowel de KNVB als de Engelse FA dubbelfuncties in hun reglementen verbieden.

Omdat het verzoek tot wijziging zeggenschap door de speciale Vitesse-kamer van de licentiecommissie op het moment dat de advocaat-generaal zijn advies uitbrengt nog steeds niet is afgerond,⁷ zijn de Sterkhouders voor 24,9% eigenaar van Vitesse. De overige aandelen zijn nog steeds in handen van de resterende vier buitenlandse grootaandeelhouders.

‘Tegenstrijdigheden en onduidelijkheden’

Ten tweede verwijst Van Dam in zijn voorbeschouwing naar een kritische analyse (annotatie) van drie sportrechtadvocaten over het vonnis van het Gerechtshof Arnhem-Leeuwarden om Vitesse de licentie terug te geven:

Bij deze cassatiezaak gaat de Hoge Raad niet inhoudelijk opnieuw oordelen, maar kijkt alleen of het gerechtshof Arnhem-Leeuwarden het recht op de juiste wijze heeft toegepast en of de procedure juist is verlopen.

Sportrechtadvocaten vinden overigens van niet. In een juridisch artikel uitte een aantal zich afgelopen januari zeer kritisch op het gerechtshof, dat zichzelf te veel vrijheid bij de totstandkoming van het arrest zou hebben toegedicht. Dat zou daardoor vol ‘tegenstrijdigheden en onduidelijkheden’ zitten.

Het betreffende artikel is niet in januari, maar in december 2025 gepubliceerd in het tijdschrift Voetbal- & Sportjuridische Zaken (VSZ).⁸ VSZ geeft juridische duiding aan en opinies over relevante en recente nationale en internationale sportjuridische ontwikkelingen met een bijzondere focus op voetbal. In het artikel geven drie juristen van Vissers Legal, een advocatenkantoor dat zich onder meer specialiseert in sportrecht, commentaar op de uitkomst van het turbospoedappel en zetten hier kritische kanttekeningen bij. Trouw heeft op 27 januari 2026 een samenvatting van dit artikel gepubliceerd met als kop: ‘Advocaten zeer kritisch op gerechtshof dat Vitesse proflicentie teruggaf’.⁹

Diezelfde Matthijs van Dam citeert in het artikel veelvuldig uit de publicatie in VSZ, waaronder over het belang van derden dat in de uitspraak is meegenomen en dat een spoedprocedure niet zorgvuldig zou zijn:

Wat de juristen opvalt in het vonnis, is dat het hof vooral oog lijkt te hebben gehad voor belangen van ‘derden’ – de BV Vitesse, supporters, werknemers, sponsoren. ‘Al dan niet als gevolg van de maatschappelijke onrust en emotie in Arnhem en media-aandacht die vaak zo kenmerkend is voor de sportbranche’, schrijven de advocaten. ‘Het hof (…) had hier niet zoveel gewicht aan mogen toekennen.’

Die (te) vrije interpretatie zien zij ook bij het argument dat de spoedprocedure onder te grote tijdsdruk is gevoerd, daar de eerste divisie op punt van beginnen stond. Omdat de KNVB de zwaarst mogelijke sanctie oplegde, oordeelde het hof dat een reguliere procedure gevoerd had kunnen en moeten worden.

De juristen wijzen er onder meer op dat het licentiereglement van de KNVB geen onderscheid tussen ‘spoed’ en ‘regulier’ maakt. Daarin staat bovendien dat de duur van een zaak bij de beroepscommissie zo kort mogelijk moet zijn. Dat het hof onzorgvuldigheid ziet omdat de KNVB spoed maakte, ‘bevreemdt’ de juristen daarom. ‘Een korte tijdsspanne zegt op zichzelf niets over de zorgvuldigheid van het uiteindelijke besluit. Zo zou ook juist een kortgedingrechter beamen.’

Ook citeert Van Dam de sportrechtadvocaten over dat zij “tegenstrijdigheden en onduidelijkheden” in het vonnis terugzien omdat het Gerechtshof oordeelde dat de KNVB het ‘nieuwe Vitesse’ te weinig had meegewogen:

Op moment van uitspraak van de beroepscommissie hadden de Sterkhouders pas 24,9 procent van de aandelen in bezit. Voor de rest hadden zij op dat moment nog geen goedkeuring van de licentiecommissie. De beroepscommissie gaf destijds aan dat de overname nog met te veel onzekerheid was omgeven, en dat Vitesse die niet voor de start van de competitie kon wegnemen.

‘Het was de vraag wat die nieuwe situatie precies was’, schrijven de advocaten daarom, die vinden dat het hof ‘de randen opzoekt van inmenging van de burgerrechter in een besluit van een verenigingsorgaan, waar terughoudendheid geboden is. Wellicht was bij het hof de wens dat het deze keer wel goed zou komen met de nieuwe plannen van Vitesse toch de vader van de gedachte.’

Jeugdtrainer bij de KNVB

De rechtszaken tussen de KNVB en Vitesse over het intrekken van de proflicentie zijn interessante casussen voor juristen om te zien hoe de rechtspraak met deze kwestie omgaat en wie er uiteindelijk (grotendeels) gelijk krijgt. Het conflict kan op verschillende manieren worden geïnterpreteerd die zowel de kant van de KNVB of juist van Vitesse uit kunnen slaan. Bovendien werd Vitesse vooraf slechts 1% kans gegeven om het turbospoedappel te winnen.¹⁰ Dat dat wonderwel lukte, was een grote verrassing voor zowel de sport- als de juridische wereld. Het is daarom niet gek dat er sportrechtadvocaten zijn die hun vraagtekens hebben bij de gang van zaken tijdens het turbospoedappel, en het is media goed recht om hen aan het woord te laten.

Bij het citeren van de kritische annotatie door Trouw is echter iets aan de hand. De drie auteurs zijn namelijk:

Mr. R.H.B. (Remco) Wortel is advocaat/partner ondernemingsrecht en sportrecht bij Vissers Legal.
Mr. S.H. (Stef) van der Veldt is advocaat sportrecht en kansspelen bij Vissers Legal en lid van de Reglementencommissie Veilige en Integere Sport van NOC*NSF.
Mr. M.P.W. (Martin) Bax is advocaat ondernemingsrecht en sportrecht bij Vissers Legal en auteur voor Sport&Strategie.

Remco Wortel heeft volgens zijn biografie op de website van Vissers Legal een aantal nevenactiviteiten, waaronder jeugdtrainer bij Zwaluw VFC, KNVB en voorheen Willem II.¹¹ Dit wordt bevestigd door zijn biografie op de website van het Juridisch Sportloket:¹²

De vraag is hoe erg dat is. Kan een advocaat die in zijn vrije tijd jeugdspelers traint onder de vlag van de KNVB de licentiekwestie tussen de voetbalbond en Vitesse objectief beoordelen? Vast wel. Het zegt immers niks over de professionaliteit van Remco Wortel om de zaak objectief te beoordelen. Bovendien zal hij in zijn werk als jeugdtrainer waarschijnlijk ver afstaan van de licentiecommissie die volgens de KNVB volstrekt onafhankelijk opereert.¹³

‘Schijn van belangenverstrengeling’

Echter toen het Gerechtshof na vragen van NRC en Trouw bevestigde dat raadsheer Henk Wattel in 2013 een fankaart van Vitesse bezat en daarnaast commissielid is en voetbalt bij de Arnhemse amateurvereniging SML, werd dat in de media breed uitgemeten.¹⁴ Matthijs van Dam stelde openlijk de vraag: “Waarom in zo’n gepolariseerde zaak niet ook de schijn van belangenverstrengeling vermijden?”¹⁵ Overigens was de KNVB op de hoogte van de fankaart en vond dat geen reden om hem te wraken, en werd de kwestie door een expert geklassificeerd als “spijkers op laag water zoeken”.¹⁶

Maar als een uitspraak van het Gerechtshof al omstreden zou zijn omdat het vanwege een Vitesse-fankaart en commissiefunctie bij een partnerclub de schijn van belangenverstrengeling heeft, waarom citeert Trouw dan een sportrechtadvocaat die zelf een nevenfunctie heeft bij de KNVB – en laat dat onvermeld? Er zullen in Nederland immers genoeg sportrechtadvocaten te vinden zijn die geen banden hebben met de KNVB of Vitesse die ook iets over de zaak kunnen zeggen. Waarom laat Trouw die dan niet de cassatiezaak beoordelen? Of in het artikel naast Remco Wortel ook een advocaat aan het woord laten die vindt dat het Gerechtshof wel goed heeft gehandeld? Het lijkt erop dat belangenverstrengeling alleen een probleem is als het Vitesse betreft, maar niet de KNVB.

Bovendien is het jammer dat een belangrijk onderdeel van de conclusie van de drie sportrechtadvocaten in de oorspronkelijke analyse in het Trouw-artikel van januari 2026 slechts zijdelings in de allerlaatste zin wordt genoemd, en ook in andere media weinig weerklank vindt. Namelijk dat het vonnis van het Gerechtshof de opmaat zou kunnen zijn om het licentiereglement betaald voetbal in Nederland aan te passen naar een beter model:

Het positieve gevolg is wellicht wel dat KNVB door dit arrest wordt uitgedaagd om procedures en reglementen wederom kritisch tegen het licht te houden en samen met zijn leden te kijken naar alternatieven: voorwaardelijke intrekking, het jaarlijks toetsen en afgeven van licenties voor bepaalde tijd zoals gewoon is in de meeste Europese landen in plaats van een licentie voor onbepaalde tijd of andere al dan niet tijdelijke maatregelen. Gebleken is dat een oneindige stroom aan puntenaftrek in een sportcompetitie waarin je niet kunt degraderen niet de oplossing is.

‘Meer dan een kans’

Inmiddels weten we dat de advocaat-generaal van de Hoge Raad vindt dat de uitspraak van het Gerechtshof in stand kan blijven.¹⁷ Remco Wortel heeft in de tussentijd in Trouw zijn licht mogen schijnen op de paspoortkwestie tussen de KNVB en NAC Breda. De Bredanaars willen dat de uitwedstrijd tegen Go Ahead Eagles moet worden overgespeeld omdat een niet-speelgerechtigde speler zou hebben meegedaan. Terwijl de reactie van hoogleraar Europes recht Stefaan van de Boageart dat NAC “meer dan een kans” heeft in deze zaak tot één alinea wordt beperkt, krijgt Wortel vier alinea’s de ruimte om te wijzen op het opportunisme van de klagers en de grote autonomie van de voetbalbond:¹⁸

“Dat je dan met 6-0 verliest en vervolgens naar de rechter stapt, is een beetje pijnlijk om te zien. Maar je snapt natuurlijk dat NAC alles aangrijpt. Persoonlijk vind ik het jammer als wedstrijden niet op het veld worden beslist, maar in een rechtszaal. Het gebeurt helaas steeds vaker.”

Reactie mr. Remco Wortel

Trouw en Vissers Legal hebben dit artikel voor publicatie mogen inzien en zijn om een reactie gevraagd. Trouw heeft daar niet op gereageerd. Mr. Remco Wortel is wel zo sportief geweest om uitgebreid en inhoudelijk te reageren.

“Wij volgen de zaak uiteraard nauwgezet. De passages die in Trouw of door andere partijen uit onze analyse in VSZ worden aangehaald, geven naar onze mening niet altijd het volledige beeld of de volledige nuance weer. Bij publieke discussies over juridische analyses ontstaat soms nadruk op specifieke passages, terwijl de bredere context minder aandacht krijgt.

Wij hebben getracht het oordeel van het Hof te analyseren op basis van de ons bekende feiten, de toepasselijke regelgeving en de relevante rechtspraak. Relevant daarbij is dat de Advocaat-Generaal (AG) in voetnoot 89 van zijn conclusie onze eerdere publicatie kwalificeert als ‘genuanceerd/evenwichtig’.¹⁹

Los daarvan is het inherent aan het recht dat juristen van mening kunnen verschillen over de toepassing ervan. Juist dat maakt het recht dynamisch en kan leiden tot nieuwe inzichten.”

In welke mate bent u momenteel nog actief betrokken bij de KNVB, en zou dat volgens u vermeld moeten worden wanneer u over rechtszaken wordt geïnterviewd waar de KNVB partij in is?

“Ik ben niet actief betrokken bij de KNVB. In seizoen 2023/2024 ben ik één seizoen jeugdtrainer geweest binnen het KNVB Futures-programma Zuid-Nederland (JO-14), waarbij talentvolle spelers die fysiek kleiner zijn extra begeleiding krijgen. Dat staat volledig los van mijn werkzaamheden als sportrechtadvocaat, waarin wij regelmatig tegenover de KNVB staan namens clubs en spelers.

Wat betreft de opmerking in uw artikel over het verleden van mr. Henk Wattel denk ik dat aan dergelijke punten niet te veel betekenis moet worden toegekend. Je mag erop vertrouwen dat een raadsheer van het Hof zijn werk zorgvuldig en naar eer en geweten verricht. Hetzelfde geldt voor de AG, die eerder rechter-plaatsvervanger was bij het Hof Arnhem. Dit zijn zeer ervaren en gerespecteerde juristen die het recht zo zorgvuldig mogelijk proberen toe te passen. We hoeven het inhoudelijk niet altijd met elkaar eens te zijn, maar het vertrouwen in de onafhankelijkheid en professionaliteit van de rechtspraak is essentieel.

In sportzaken spelen emoties en media-aandacht soms nadrukkelijker een rol dan in andere sectoren en kun je daar wellicht rekening mee houden, maar dat neemt niet weg dat ik geen enkele twijfel heb aan het professionele niveau van de betrokken juristen en rechters.”

Hoe kijkt u nadat het advies van de AG bekend is gemaakt naar de conclusie van de AG en de publicatie en argumentatie van uzelf en twee collega’s in Voetbal- & Sportjuridische Zaken die in ons artikel wordt aangehaald?

“De conclusie van de AG is juridisch zeer interessant. Zoals gezegd verwijst de AG in voetnoot 89 expliciet naar onze publicatie en kwalificeert hij deze als genuanceerd en evenwichtig. De conclusie gaat inhoudelijk diep in op de reikwijdte van de marginale toetsing door de rechter in kort geding.

De AG maakt daarbij naar mijn mening duidelijk onderscheid tussen de toetsingsmaatstaf in kort geding en die in een bodemprocedure. Volgens de AG hoefde het Hof in kort geding niet definitief vast te stellen dat de KNVB onrechtmatig handelde, maar slechts te beoordelen of voldoende aannemelijk is dat de licentie-intrekking in een bodemprocedure mogelijk geen stand houdt. Daarbij acht de AG van belang dat de sanctie voor Vitesse feitelijk existentiële en grotendeels onomkeerbare gevolgen heeft, waardoor een intensievere voorlopige toetsing gerechtvaardigd kan zijn.

De verschillen in visie lijken daarmee niet heel groot, maar vooral te zitten in de mate van ruimte die aan zelfregulering van sportbonden en verenigingen moet worden gelaten, mede in het licht van de vrijheid van vereniging. Over het uitgangspunt dat rechterlijke toetsing van verenigingsbesluiten mogelijk is, bestaat volgens mij in de kern weinig verschil van inzicht. Het debat gaat vooral over de ruimte van die toetsing in specifieke omstandigheden.

Juist dergelijke juridische discussies zijn waardevol, omdat zij kunnen leiden tot verdere ontwikkeling van het recht en nieuwe inzichten in de toepassing daarvan. Kritische reflectie op bestaande regels en de uitvoering daarvan blijft belangrijk.

Daarnaast hebben wij aanbevelingen gedaan over de wijze waarop licenties worden toegekend, mede om ruimte te creëren voor nieuwe toetreders tot het betaald voetbal, die binnen het huidige systeem feitelijk moeilijk toegang krijgen. Daarbij hebben wij ook gekeken naar de wijze waarop vergelijkbare systemen in omliggende landen zijn ingericht.

Wij wensen Vitesse en in het bijzonder haar supporters het allerbeste en blijven de kwestie met interesse volgen.”